RONDJE SCHIPLUIDEN
21 APRIL 2018

Zaterdag 21 april vertrok vanuit de 1e Eemhaven de roeisloep “Cor de Bruin 1” voor een trainingsrondje naar Schipluiden. Ruim 40 kilometer als voorbereiding van de Harlingen Terschelling race in mei. Vorige jaar had een team van de Mariniers deze tocht ook geroeid en toen had Willem deze roeiers op de fiets gevolgd. Vandaar dat hij deze tocht ook wilden maken. Willem had het goed voorbereid want hij wilde zijn stad en omgeving in het Westland van zijn mooiste kanten showen. Bij aankomst in de Vlaardingse haven stonden de eerste supporters al te wachten. We werden luid aangemoedigd en op de foto gezet. Zonder problemen werd er geschut, ook hier weer supporters, waarna we de Oude Haven in roeide. Met het mooie weer was het een prachtig gezicht om al die historische gebouwen, oude schepen en de vele jachten te zien. In het centrum moest nog een brug gepasseerd worden. Met de sluismeester afgesproken dat hij niet hoefde te draaien. Voorzichtig trokken we ons onder de brug door. Plat in de sloep liggend hadden we nog 10 centimeter over. Daarna roeide we naar de volgende sluis. Deze kleine sluis verbind het achterliggende Westland, polders en vaarten naar verschillende steden voor kleine jachten. De sluis ging rap open want de sluismeester had ons gevolgd met de camera’s. Op de Vlaardingervaart aangekomen werd een mooi tempo uitgekozen want de krachten moesten goed verdeeld worden met de oplopende temperatuur. Ook hier zagen we weer vele mooie jachten en woonboten liggen. We passeerde nog enkele bruggen en jachthavens. Bij de kano vereniging Natsec, waar Willem ook lid van is, was op die dag ook een speurtocht naar molens georganiseerd. Met kano’s, rondvaartboot en de fiets waren de leden en gasten , ruim 70, ook onderweg langs de Vaart om molens en voormalige plekken te bezoeken waar molens hadden gestaan. Later op onze tocht zouden we verschillende kleine houten molentjes zien staan die de plek markeerde waar een molen in het verleden de polder droog maalde.  Wij roeide nu het centrum uit en bevonden ons in een schitterende omgeving. Yvonne fietste met ons mee om foto’s te maken van onze tocht. Het was goed te volgen de route via een breed of smal fietspad wat vlak langs het water lag. Hier en daar kon ze een keuze maken tussen breed of heel smal maar het laatste gaf haar een beter uitzicht en foto momenten. Mocht ze in het water fietsen dan waren wij er snel bij geweest om haar te redden.

Bij de grens van Vlaardingen en Schipluiden gingen wij bakboord uit de Boonervliet op om een rondje over de Foppenplas te roeien. Yvonne gebruikte de tussenliggende tijd om bij Vlietzicht een kopje koffie te drinken. Wij voeren nu door een mooi gedeelte van de Vlietlanden. Dit zijn drijvende rietvelden die zeer drassig zijn en eigenlijk net boven de vaste grond drijven. Vele soorten vogels vinden hier een ideale broed plek. Het was nog rustig met jachtjes en zeilboten, het vaarseizoen was nog maar net begonnen waardoor we lekker ongestoord konden roeien. Net voor de Foppenplas kruiste een fietsveertje onze koers maar de schipper gaf ons alle ruimte. Bewonderend werden we bekeken want roeisloepen ziet men hier zelden. Via de Foppenplas koersten we weer richting de Noordvliet. Bij het passeren van het Jachthuis waar het terras al aardig vol was met wandelaars en fietser werden we nog door enkele toeschouwers aangemoedigd. Op de Noordvliet kwamen we nog een omgebouwde Westlander tegen met vrolijke gasten aan boord, die hadden zeker wat te vieren. We kwamen weer op de Vlaardingervaart waar Yvonne vanuit het restaurant kwam aangesneld. Op diverse punten maakte ze foto’s van ons. We kwamen bij een voet/fietsveer waar men geduldig op ons wachtte voordat de kabel werd gespannen. Wij begroeten natuurlijk ook de andere sporters. We kwamen nu in de buurt van Schipluiden en van verre zagen we de brug en de molen. Dat zijn markante herkenningspunten voor Schipluiden. Een historische dorpje in het Westland waar vanuit naar verschillende dorpen en steden gevaren of gefietst kan worden. Delft, Den Haag en de wat kleinere stadjes Naaldwijk en de Lier zijn zeer bekend. We meerde af bij het restaurant het Middelpunt. De tafel was al keurig gedekt want Willem had die besproken en even voor aankomst nog even gebeld. Na een verfrissing wilde de ober onze lunch opnemen maar toen kwamen we er achter dat Yvonne nog niet boven water was. We hadden haar net nog gezien aan de overkant. Zo ver was die brug toch niet! Gelukkig na een minuutje of 10 kwam ze aangesneld. Willem raadde het al: zeker in dat leuke winkeltje geweest bij het bruggetje. Ja, ja leuk zeg daar ga ik nog een keer naar toe. Ik ben toch niet te laat vroeg ze nog verontschuldigend. Nou, nou riepen we in koor en bestelde snel ons lunch. Gezellig tentje maar na zo 3 kwartier en heerlijke uitsmijters, sommige namen wel 3 eieren, besloten we weer te gaan roeien.

We besloten de zelfde route terug weer te varen want het weer was goed genoeg voor dat extra rondje Foppenplas. Nu eerst de Noordvliet in en bij het passeren van de hoek en het bruggetje vertelde Willem waarom daar wat eigenaar heden te zien waren. De paal op de hoek met rol was bedoeld in het verleden als geleide rol voor het touw van de trekpaarden die de Westlanders voortrokken geladen met groente richting Maassluis. Het bruggetje had twee verschillende hoogtes van brugleuning en liep schuin naar beneden af naar de grond. Hier kon het touw tussen de boot en het paard ongehinderd over de leuning glijden. Bij het passeren van het Jachthuis werd Willem zelfs herkent door de uitbaatster! Willem riep: ik zie je maandagochtend nog als we met de Natsec kanoĆ«rs langs komen. Je begrijp dat de roeiers nieuwsgierig waren! Op de plas werden nu alle boeien gerond om nog wat extra meters te maken. Via de Boonervliet kwamen we weer op de Vlaardingervaart uit waar Yvonne ons opwachtte. Het was nu toch wel iets drukker met bootjes en fietsers geworden. We kregen er nog 2 supporters op de fiets bij. Ja de familie Poel was goed vertegenwoordig. In de sloep 2 en op de fiets ook 2 hoewel op de fiets zag je ook dat er een klein roeiertje bijkomt! Bij de kano vereniging Natsec werden we luid aangemoedigd door enkele leden. Ook riep men nog: de pannenkoeken staan klaar maar de roeiers wilden door. We hebben genoeg op we willen meters maken. De sluis in Vlaardingen was snel gepasseerd en in het centrum waren weer veel toeschouwers op de terrassen. We hoorde zachtjes papa roepen en enkele keken verschrikt op maar toen hadden we het door die horen bij Erique. Wat een lievertjes daar op de kant mompelde Willem nog maar de roeiers riepen gelijk: doorroeien jongens! Even later na de laatste sluis roeide wij  weer de Nieuwe Maas op. Nog even uitwijken voor een groot schip waarna we de stuurboord kant opzochten om naar de 1e Eemhaven te roeien. In de 1e Eemhaven trokken we nog 2 sprintjes langs twee steigers om alle kracht uit de armen te halen. De sloep meerde we af waarna we buiten bij onze picknick tafel een heerlijke verfrissing, wat kaas en worst nuttigde. We konden terug kijken op een geslaagde trainingsronde naar Schipluiden

Foto's Schipluiden