LANGWEER SLOEPENRACE
30 SEPTEMBER 2017

Na een lange rit bereikten we Langweer. De sloep lag er rap in en de trailer lekker dichtbij geparkeerd. Tijdens het koffie drinken merkte we dat Pim er niet lekker uitzag. Hij besloot even later toch om af te haken want de maagpijn was niet te harde. Wij hadden er alle begrip voor want zo kan je de sloep niet in. Willem als een speer op zoek naar een reserve roeier. Dat werd lastig want vele teams hadden ook al moeite gehad om hun sloep vol te krijgen. Gelukkig wist Martijn, ook een roeier die ons wel eens help, een roeier te staan die misschien wel zin had. Marten werd benaderd en hier en daar wat spullen geleend zodat hij er op zijn Rotterdams uitzag! De dames waren intussen al gestart en na een pauze van 10 minuten waren de heren aan de beurt. Iedere minuut ging er een sloep van start. Wij zaten wat in de achterhoede dus nog even geduld hebben. Eindelijk waren wij aan de beurt.
Gelukkig was het lekker weer geworden, weinig wind en droog. Om de minuut een sloep van start. De Anthony van Hoboken, Twirre en het Pulletje zaten voor ons en de Grutte Bear achter ons. Dat waren op papier zeer sterke teams. Het was zaak om de Grutte Bear voor te blijven en de andere drie te proberen in te halen. Na het smalle haventje uit te zijn kwamen we op breder water richting de eerste boei die gerond moest worden. Na zo 10 minuten zagen we al dat onze voorgangers niet uitliepen maar wij heel langzaam dichterbij kwamen. Ook de Grutte Beat kwam niet naderbij. Het Pulletje naderde we nu vrij rap. De eerste aanval werd ingezet maar we waren nu op het bochtige gedeelte van het parcours aangekomen. Ruimte was er wel maar de sloep voor je bepaald de gunstigste koers en dwong ons steeds naar de buitenbocht wat ons steeds meer meters koste en langs de kant was het ook ondieper, door de zuiging verminderde de snelheid van de sloep steeds. Het werd een mooi gevecht met het Pulletje waar we lang achter zaten tot we een poging deden om er voorbij te komen. Dat werd een gevecht voor iedere meter.
Een grote Marine sloep met Ray aan de helmstok begon te vroeg naar het zoeken van een gunstige koers en dwong het Pulletje naar ons toe. Wij werden daardoor richting het riet gedwongen waardoor we weer snelheid verloren. We waren er op 2 meter na geheel voorbij maar vielen weer terug en even later ook weer in de buitenbocht. Dat was echt pech hebben maar ook andere hebben wel eens geluk of kiezen de juiste koers! Nu begon het af en toe ook wat te spetteren. Voor de roeiers geen probleem maar Willem moest steeds weer meer kleding aantrekken. Een kilometer verder kregen we weer meer ruimten en de brede sloot was hier vrij recht. We zetten de aanval weer in en ondanks wat zeilbootjes en jachten gelukte het ons het Pulletje te passeren. De roeiers gaven nog wel tegenstand maar heel langzaam kropen we er voorbij. Bij de volgende bocht zaten we er genoeg voor om de gunstigste koers zelf te bepalen. Gezien de ondieptes bij de oever was het zaak om zoveel mogelijk in de midden te roeien voor de beste snelheid. Te veel de bocht afsnijden, wat Willem graag doet, gaat hier niet altijd op! Daarna in de achtervolging van nog enkele sterke tegenstanders. Intussen haalde we ook nog wat langzamere sloepen in waar we weinig last van hadden. We zagen nu ook dat we steeds dichterbij de Twirre en Anthony van Hoboken kwamen. De voorsprong van 3 en 2 minuten van deze sloepen werd steeds minder dus dat zag er goed uit. De roeiers jutte elkaar goed op want Willem riep menigmaal de afstand op van beide voorgangers. Onze Friese gastroeier, Marten, genoot van wat hij zag.

Dat vond hij wel leuk om regelmatig wat in het Fries naar zijn Friese roeimaten te roepen vanuit de Rotterdamse sloep. Vlak voor Langweer waren we beide sloepen zeer dicht genaderd. Op het brede water na de brug was er ruimte zat waar we ook nog een sloep inhaalde. De afstand tussen de Anthony van Hoboken was nu ongeveer 100 meter en de Twirre was zo 20 meter. Een grote sloep die de Twirre net kon passeren zou onze voortgang versperren. De afstand naar de smalle ingang van de haven maakte het niet mogelijk om elkaar te kunnen passeren zonder dat de riemen in elkaar zouden komen. Zo dicht mogelijk bij deze sloep blijven voor goede tijd. We wisten nu dat we hoog konden eindigen. Kapot kwamen we over de finish. Maar toen we gefinisht waren barstte er toch een aardig buitje los. Daar werden we behoorlijk nat van voor de sloep op de trailer stond. We besloten ons snel van warme en drogen kleding te voorzien in onze mooie en grote bus die we ter beschikking hadden gekregen van de baas. Op naar huis later hoorde we dat we in onze klasse 3e waren geworden. Gezien het sterke deelnemers veld weer een mooie prestatie. Ondanks het mindere weer toch een mooie race geroeid in Langweer.
 
Foto's Langweer