VECHTEN OP DE VECHT
3 APRIL 2010

De eerste wedstrijd van het jaar. Niet gepland voor dit jaar maar gewoon op de lijst gezet omdat we er echt zin in hadden. Wat was het geval we hadden nieuwe riemen besteld. Ze blijken een stuk lichter te zijn dan de vorige zware riemen. Dat was een reden om ze zo snel mogelijk te testen. Deze wedstrijd op de Vecht leek ons wel wat. Lekker kort, leuk parcours en redelijk dicht bij huis.

Vol goede moed op weg naar Weesp. Donkere wolken boven de weg voorspelde niet veel goeds maar we hoopten op opklaringen als er gestart moest worden. Na heel wat gepuzzel door de stad kwamen we uit bij de feesttent. Wat bleek hier stond de kraan niet, hadden het verkeerde adres ingetoetst op de tom-tom! Met heel wat gedraai en achteruitsteken in de nauwe straatjes bereikten we toch redelijk op tijd de kraan. Dat liep gesmeerd we waren zo aan de beurt. O, nu kwamen we wat handjes tekort! Willem weg met de trailer en Mario alleen in de sloep. Gelukkig kon Willem de trailer vlakbij parkeren en snelde hij terug naar de sloep. We kregen een sleepje van een begeleidingsschip naar onze wachtplaats in de stad nabij de feesttent. Snel een bakkie halen want dat hadden we wel verdiend.

Nadat alle verplichtingen van inschrijven, borg betalen en het wedstrijdnummer in ontvangst nemen achter de rug was, keerden we terug naar de auto. Dat was een hele tippel maar we moesten wel want onze spullen lagen daar nog in. Willem heeft als gewoonlijk zijn fiets bij zich voor als de afstand te groot is of als er meegefietst moet worden langs het parcours. Reuze handig ook om wat mee te nemen om de dorst te lessen. 

Toen we terug kwamen werd intussen onze sloep van dichtbij bekeken door andere roeiers vanwege het feit dat de sloep een andere naam heeft namelijk ''Cor de Bruin'' en dat er een stel mooie riemen in liggen. De naamsverandering werd uitgelegd en we kregen veel complimenten van de roeiers en organisatie die we ook op de hoogte hadden gebracht. De riemen werden door diverse roeiers ter hand genomen en gewogen. Lekker licht mannen daar gaan jullie mee scoren. Ja, ja dat hopen wij ook was ons antwoord.

We keerden terug naar de feesttent voor een bakkie thee en koffie. Intussen kwamen de meeste roeiers binnen. Dick had zelfs een appeltaart meegenomen vanwege het feit dat hij weer een jaartje ouder is geworden. Toen werden we toch wel een beetje ongerust want de klok naderde het tijdstip dat er ingescheept moest worden, er waren nog steeds 3 roeiers tekort. We kregen geen contact met de roeiers want hun mobiel lag thuis of men had geen nummer van de coach meegenomen! De sloepen moesten zich achterin de kom aan de binnenkant van de sluis verzamelen voor de start van 2 uur.  Wij besloten alvast naar de sloep te gaan in afwachting van de overige roeiers. Even een stukje in roeien op de Vecht. Gelukkig kwamen ze nu aanrijden. Men zocht snel een plekje voor de auto en intussen roeiden wij naar de startplek. Even later was de ploeg compleet. Door werk en ziekte hebben enkele vaste roeiers moeten afzeggen maar gelukkig hebben twee oud roeiers, Rien en Albert, zich aangeboden om ons uit de brand te helpen. Patrick onze kersverse vader was er ook bij, zijn vrouw begreep onze nood en liet hem gaan. Hij blij en wij ook. Met zo'n instelling moet je toch hoog kunnen scoren!

Alle sloepen waren intussen achterin de kom verzameld. De speaker verzocht ieder zich klaar te maken voor de start. Intussen riep de speaker ook van diverse sloepen hun bijzonderheden op ook ons team kwam aan de beurt. De naamsverandering werd uitgelegd en wij waren toch wel trots op het feit dat Cor zijn naam genoemd werd. De speaker zocht ons in het veld van sloepen en wij lieten duidelijk onze stemmen horen en zwaaiden naar het voltallige publiek op de kade.

Het was een mooie startlocatie en goed te overzien voor het publiek. Voor de sloepen was er wel een handicap want vlak na de start moesten er twee sluisjes gepasseerd worden waar maar met 1 boord geroeid kon worden. Dit was dan ook de reden dat er om de 30 seconden maar 1 sloep van start ging. Na een 10 tal sloepen was het onze beurt. Met een rustige slag ging het richting de sluisjes die vol stonden met toeschouwers. Vanaf de kade werd er gejuicht en geroepen om ons best te doen. Op de Vecht gekomen gingen we er gelijk tegenaan. We zagen in de verte onze voorganger en hadden het plan om daar zo snel mogelijk naar toe te roeien. We passeerden nu de feesttent en ook daar werden we toegeschreeuwd door de toeschouwers. Na het passeren van twee molens verlieten we Weesp en roeiden we langs vele mooie woonarken.  Men had ons er duidelijk op gewezen dat we niet tussen de boeien en de woonarken mochten roeien. Begrijpelijk dat deze bewoners bezorgd waren en niet graag een riem tegen hun raam aan wilden laten komen. Intussen naderde wij onze voorganger maar zagen op de achtergrond ook de grote rode sloep "Hes" naderen. (Dit is een geducht tegenstander van ons) waar we al menig keer een gelijkopgaande strijd mee hebben geleverd.

We concentreerden ons op onze voorganger en zochten een zo'n recht mogelijke koers in de zeer bochtige Vecht. Het gaf ons extra kracht toen we er naast kwamen en spoedig waren we ze gepasseerd. In de verte zagen we meerdere sloepen en al snel naderde we enkele ervan. De roeiers kregen er zin in dat geeft de burger moed als je sloepen kan inhalen ondanks dat sommige duidelijk langzamer zijn. Vaak blijkt later na berekening van het handicapsysteem dat sommige van deze sloepen toch boven ons eindigen. Bij twee bochten in de Vecht hadden we mazzel met het inhalen van twee sloepen, net op tijd er voorbij, zodat we niet teveel de buitenbocht moesten nemen. We naderde nu de passage van de Provinciale brug waar we alleen de buitenzijde van de onderdoorvaart mochten gebruiken. Hier kwam het ook goed uit net op tijd een sloep gepasseerd en met twee haast gelijkwaardige sloepen voor ons passeerden we de brug. De " Hes" hadden we intussen toch op grote afstand kunnen houden ook dat gaf ons hoop op de uitslag. We hadden nu nog maar twee sloepen voor ons. Heel langzaam haalden we nummer twee in en onder het luid roepen van 1, 2, 3 en dat zo bij iedere slag tot 10 tellen passeerden we de sloep. Nog 1 sloep "Ame Gijs" voor ons. We naderde nu ook het meertje wat het keerpunt is. Willem besloot het tempo iets te drukken daar passeren bij het opvaren van het meertje door palen bij de ingang niet mogelijk is. Dit was een mooie gelegenheid om ieder de kans te geven iets te drinken. Tussen de palen kon zelfs niet geroeid worden. De riemen moesten hier duidelijk hoog gehouden worden. Ook bij het verlaten van het meertje was dit het geval. 

Toen ging het tempo weer omhoog want we waren er nu op gebrand om onze voorganger te passeren. Dat gaf ons vleugels zo'n kans krijgen we niet snel meer om als eerste sloep richting Weesp te roeien. De roeiers voor ons vochten voor hun eerste plekje en de stuurman keek goed welke koers wij wilde varen om hun te passeren. Niet dat hij ons echt dwars wilde zitten maar je wilt zelf altijd de meest gunstige koers varen. Hij vroeg wel om ruimte toen hij voor zich ook nog andere sloepen zag naderen die nog op de heenweg waren. Na mijn uitleg van dat hij zelf ook enkele keren van koers veranderde gaf ik hem toch de nodige ruimte want ook ik wilde zo snel mogelijk doorroeien. Begrijpelijk knikten we en staken even de hand op bij het passeren van elkaar. We waren er eindelijk voorbij we lagen op kop! Wat een heerlijk gevoel is dat. We moesten er wel voor waken dat het tempo nu niet inzakte want het leek net of we niet zo snel meer uitliepen of probeerde onze laatste tegenstander zich aan ons vast te klampen? Heel langzaam liepen we maar uit maar de stemming aan boord was prima. We passeerden nog vele sloepen maar deze moesten nog een heel eind roeien naar het keerpunt. We kwamen weer bij de brug en nu zat driekwart van de wedstrijd erop. We zagen wel in de verte een sloep van de STC naderen. Hier werden we toch wel een beetje zenuwachtig van het zal toch niet gebeuren dat we voorbij geroeid worden!

Op het laatste stuk werd het tempo hoog gehouden door de vele tips, aanwijzingen en wilde kreten. Willem riep kalmte, door hier en daar de roeiers erop te wijzen om op hun riem te letten en hun voorganger in de gaten te houden. Dit is de enigste manier om rust te bewaren en er voor te zorgen dat de sloep zo vlak mogelijk door het water vaart. Steeds dichterbij kwam de Anthony van Hoboken. J.P. stelde ons gerust met de woorden ze halen het niet het is nog maar 5 minuten. Achteraf waren dat er wel 10 maar je moet wat schreeuwen om er in te geloven. Nog 1 bocht en dan zouden we de finish zien. Gelukkig maar want de meeste kracht was er nu toch wel uit. Ondanks dat ik diverse keren had gehoord dat het een stuk makkelijker gaat met de nieuwe riemen. Nog 1 kilometer nu wisten we het zeker we zouden als eerste over de finish gaan met de Cor de Bruin. We knokten nog door voor een goede tijd en hoorden de speaker ons al aankondigen bij het publiek met de vermelding van onze gewijzigde naamsverandering en waarom dat was gebeurd. Met deze laatste informatie en met de kreet van: we doen het voor Cor werd het tempo op de laatste honderd meter opgeschroefd. Onder luid applaus en gejuich gingen we over de finish. Even bijkomen maar gelijk trots de vuisten omhoog van blijdschap. We lieten ons even uitdrijven en genoten van deze prestatie. De roeiers van de Anthony van Hoboken feliciteerden ons met onze prestatie en zij waren blij als 2e Rotterdams team de finish te zijn gepasseerd. We roeiden gelijk op naar de kraan waarna we snel aan de beurt waren. Dat is een voordeel als je in de top finish. Nadat alles was opgeruimd besloten enkele naar huis te gaan want zij moesten ‘s avonds weer de nacht in. De overige gingen naar de feesttent voor een versnapering en om even bij te komen van de wedstrijd.

De prijsuitreiking liet even op zich wachten waardoor de overige roeiers toch maar richting huis te gingen. Mario en Willem besloten te blijven want ze waren toch wel nieuwsgierig naar de uitslag. Eindelijk was het zover. Velen gingen ons voor maar onze naam werd niet genoemd. Zoals verwacht de Mercator was nummer 1 en wij met de Cor de Bruin 15e. We hadden hoger verwacht maar de uitslag en met vergelijking van de andere teams waren we toch iets beter geworden. We gaan er van uit als we nog beter gewend zijn aan de nieuwe riemen en het andere tempo wat hierbij vereist wordt dat we nog beter zullen scoren.

  FOTO'S VECHTEN OP DE VECHT